Trouwen op je bucketlist, moet dat nu echt?

Geschreven op 5 april 2017 - Geplaatst in de categorie Personal - Nog geen reacties

Jitzke-Grijpstra-Photography-4-LR

De bucketlist. Ondertussen heeft dit woord een behoorlijk zoete bijsmaak gekregen. Je hoort het te pas en onpas en iedereen lijkt er tegenwoordig eentje te hebben. Noem het een hype, een modegril. En met al dat teveel zoets in je mond trekken je kiezen zich krom. En zo ook je grimas.

Toch is het denk ik niet verkeerd om een bucketlist te hebben. En deze zo af en toe ook eens naar voren te brengen in gesprekken met je vrienden, je partner of doe eens gek; met iemand naast je in de trein.
Ik, trotse bucketlist -boek- eigenaar, haal er veel goeds uit voor mijzelf.
Het dwingt mij na te denken over mijn toekomst en de toekomst van mijn geliefden. Wat ik voor mijn kinderen wil, wat ik wil bereiken met mijn partner, en misschien het allerbelangrijkste; hoe ik mijzelf wil ontwikkelen als mens.

Ik vind dat relativeren een belangrijk onderdeel kan zijn in je dagelijks leven. Een reflectie van jezelf hoe je overkomt op mensen, of je eerlijk bent naar jezelf en naar anderen. En dan vooral, hoe haal je het beste uit jezelf?
Een bucketlist maken kun je op verschillende manier aanpakken. Grootse veranderingen, wereldse doelen, maar ook kleine overwinningen en irritaties die je stap voor stap aan wilt pakken. Je kunt een meerjarenplan maken, of gewoon iets wat je in een jaar nu eindelijk gedaan wilt hebben. Het is jouw keuze. En weet je niet waar te beginnen? Google is your best friend. Daar is vast wel een stappenplan te vinden. Maar, inhoudelijk staat die variatie voor kleine en grote doelen. Haalbare en misschien ook wel onmogelijke. Ik heb meerjaren plannen en kleine overwinningen die ik met een beetje inzet en moeite ook volgende maand zou kunnen behalen.

Ik wil je graag een voorbeeld geven aan een van mijn bucketlist items die ik vanaf mijn zestiende had;

Ik groeide op als vrijbuiter in de bossen op de Veluwe. Als je mij vroeg wat ik later wilde worden dan had ik steevast „Indiaan” geantwoord. Toen ik wat ouder was verhuisden we iets dichter naar de beschaving en hadden we een grote boerderij die nog steeds een behoorlijk aantal kilometers van het dichtstbijzijnde dorp lag. Het struinen vervolgde zich uiteraard en nergens anders vond ik de rust die ik in de natuur en bij de dieren vond. En als bijna volwassen meisje kom je er op een dag achter wat dat nu eigenlijk kost, dat buitenaf wonen. En je beseft dat met het uitslaan van je eigen vleugels een stuk vrijheid ingeleverd wordt; manlief en ik begonnen op een appartement van 60 m2. En toen werd mijn eerste bucketlist geboren. Ik vond via google (trouwe vriend, ik zei het je al) een prachtige boerderij en plakte deze foto bij de tekst “If you can dream it, you can do it.”

Vervolgens werd dit op een A4-tje geprint en op de koelkast gehangen. 

En ik sprak hardop de woorden uit; Op mijn 30ste hebben we een boerderij en de vrijheid terug.
Ik had dus pakweg tien jaar om dit te realiseren. Manlief vond het trouwens allemaal prima en het werd zelfs een gezamenlijk doel. Het frappante was alleen dat onze omgeving minder positief reageerden. Op een paar steunende schouders na werd ons doel in twijfel getrokken en hoorde ik meer dan eens dat we dan nog te jong waren, dat het teveel werk was, dat het financieel nooit mogelijk zou zijn, noem maar op. 

Maar, ik bleef mijn blik op de horizon houden en weigerde mijn droom op te geven. Ondanks dat ik af en toe overvallen werd met een gevoel van falen als de droom verder weg leek dan ooit.

Een lang verhaal kort te maken; datzelfde a4tje ging van de koelkast in een appartement naar de koelkast in een starterswoning. 6 jaar heeft deze foto gehangen. Hij is gekreukt, verkleurd, gevallen en weer gladgestreken. En nu weet ik even niet waar hij is. Want hij zit in een verhuisdoos. Sterker nog in een verhuisdoos in een van de schuren op zolder. Want we zijn weer verhuisd. En we wonen buitenaf.

 

14231795_1069026459842290_5759191193293684623_o

 

Misschien heeft deze foto uit Noorwegen helemaal niets te maken met een bucketlist-item omdat de reden van deze foto er bij mij niet op het lijstje stond.

Toch moet moet ik bekennen dat je niet teveel moet plannen en je het leven zich ook voor je moet laten vormen, ontwaren, zodat je het kunt aanschouwen en het kunt leven. Deze foto heb ik gemaakt een uurtje nadat manlief op een knie voor mij ging; daar bij dat bankje. Need I say more?

 

NIETS MEER MISSEN VAN JITZKE GRIJPSTRA PHOTOGRAPHY?
Wij zijn idolaat van Instagram.
Maar je mag ook gezellig onze Facebook-pagina liken en blijf up to date.

 

 

 

 

 

 

RENATE HEEFT LAST VAN KERSTBOOMSTRUGGLES.

Geschreven op 21 december 2015 - Geplaatst in de categorie for Brides Renate - Nog geen reacties

.

JitzkeGrijpstraPhotography-4176-1

Dit is Renate. Trouwexpert en zelf pasgeleden in het huwelijksbootje gestapt met haar Jurrian.
Renate weet als geen ander dat een bruiloft plannen overeen komt met een fulltime job. Ze geeft je een kijkje in haar leven en hoe ze alle ballen in de lucht houdt. Maar bovenal laat ze je zien dat je af en toe gewoon even om jezelf moet lachen. Enjoy!

Liefs Jitzke
Lees verder ›