Trouwen op je bucketlist, moet dat nu echt?

Geschreven op 5 april 2017 - Geplaatst in de categorie Personal - Nog geen reacties

Jitzke-Grijpstra-Photography-4-LR

De bucketlist. Ondertussen heeft dit woord een behoorlijk zoete bijsmaak gekregen. Je hoort het te pas en onpas en iedereen lijkt er tegenwoordig eentje te hebben. Noem het een hype, een modegril. En met al dat teveel zoets in je mond trekken je kiezen zich krom. En zo ook je grimas.

Toch is het denk ik niet verkeerd om een bucketlist te hebben. En deze zo af en toe ook eens naar voren te brengen in gesprekken met je vrienden, je partner of doe eens gek; met iemand naast je in de trein.
Ik, trotse bucketlist -boek- eigenaar, haal er veel goeds uit voor mijzelf.
Het dwingt mij na te denken over mijn toekomst en de toekomst van mijn geliefden. Wat ik voor mijn kinderen wil, wat ik wil bereiken met mijn partner, en misschien het allerbelangrijkste; hoe ik mijzelf wil ontwikkelen als mens.

Ik vind dat relativeren een belangrijk onderdeel kan zijn in je dagelijks leven. Een reflectie van jezelf hoe je overkomt op mensen, of je eerlijk bent naar jezelf en naar anderen. En dan vooral, hoe haal je het beste uit jezelf?
Een bucketlist maken kun je op verschillende manier aanpakken. Grootse veranderingen, wereldse doelen, maar ook kleine overwinningen en irritaties die je stap voor stap aan wilt pakken. Je kunt een meerjarenplan maken, of gewoon iets wat je in een jaar nu eindelijk gedaan wilt hebben. Het is jouw keuze. En weet je niet waar te beginnen? Google is your best friend. Daar is vast wel een stappenplan te vinden. Maar, inhoudelijk staat die variatie voor kleine en grote doelen. Haalbare en misschien ook wel onmogelijke. Ik heb meerjaren plannen en kleine overwinningen die ik met een beetje inzet en moeite ook volgende maand zou kunnen behalen.

Ik wil je graag een voorbeeld geven aan een van mijn bucketlist items die ik vanaf mijn zestiende had;

Ik groeide op als vrijbuiter in de bossen op de Veluwe. Als je mij vroeg wat ik later wilde worden dan had ik steevast „Indiaan” geantwoord. Toen ik wat ouder was verhuisden we iets dichter naar de beschaving en hadden we een grote boerderij die nog steeds een behoorlijk aantal kilometers van het dichtstbijzijnde dorp lag. Het struinen vervolgde zich uiteraard en nergens anders vond ik de rust die ik in de natuur en bij de dieren vond. En als bijna volwassen meisje kom je er op een dag achter wat dat nu eigenlijk kost, dat buitenaf wonen. En je beseft dat met het uitslaan van je eigen vleugels een stuk vrijheid ingeleverd wordt; manlief en ik begonnen op een appartement van 60 m2. En toen werd mijn eerste bucketlist geboren. Ik vond via google (trouwe vriend, ik zei het je al) een prachtige boerderij en plakte deze foto bij de tekst “If you can dream it, you can do it.”

Vervolgens werd dit op een A4-tje geprint en op de koelkast gehangen. 

En ik sprak hardop de woorden uit; Op mijn 30ste hebben we een boerderij en de vrijheid terug.
Ik had dus pakweg tien jaar om dit te realiseren. Manlief vond het trouwens allemaal prima en het werd zelfs een gezamenlijk doel. Het frappante was alleen dat onze omgeving minder positief reageerden. Op een paar steunende schouders na werd ons doel in twijfel getrokken en hoorde ik meer dan eens dat we dan nog te jong waren, dat het teveel werk was, dat het financieel nooit mogelijk zou zijn, noem maar op. 

Maar, ik bleef mijn blik op de horizon houden en weigerde mijn droom op te geven. Ondanks dat ik af en toe overvallen werd met een gevoel van falen als de droom verder weg leek dan ooit.

Een lang verhaal kort te maken; datzelfde a4tje ging van de koelkast in een appartement naar de koelkast in een starterswoning. 6 jaar heeft deze foto gehangen. Hij is gekreukt, verkleurd, gevallen en weer gladgestreken. En nu weet ik even niet waar hij is. Want hij zit in een verhuisdoos. Sterker nog in een verhuisdoos in een van de schuren op zolder. Want we zijn weer verhuisd. En we wonen buitenaf.

 

14231795_1069026459842290_5759191193293684623_o

 

Misschien heeft deze foto uit Noorwegen helemaal niets te maken met een bucketlist-item omdat de reden van deze foto er bij mij niet op het lijstje stond.

Toch moet moet ik bekennen dat je niet teveel moet plannen en je het leven zich ook voor je moet laten vormen, ontwaren, zodat je het kunt aanschouwen en het kunt leven. Deze foto heb ik gemaakt een uurtje nadat manlief op een knie voor mij ging; daar bij dat bankje. Need I say more?

 

NIETS MEER MISSEN VAN JITZKE GRIJPSTRA PHOTOGRAPHY?
Wij zijn idolaat van Instagram.
Maar je mag ook gezellig onze Facebook-pagina liken en blijf up to date.

 

 

 

 

 

 

MET DE MOND VOL TANDEN

Geschreven op 23 maart 2017 - Geplaatst in de categorie Personal - Nog geen reacties

Jitzke Grijpstra Photography award winning bruidsfotograaf

HET IS ALTIJD LENTE… Ik was laatst bij de tandarts. Mijn tandarts is een toffe peer die er helaas het handje van heeft om over een interessant onderwerp te beginnen vlak voor hij je mond vol stopt met wat lijkt 5 artikelen van de plaatselijke Hubo.

Een gesprek volhouden is onmogelijk en terwijl ik vol enthousiasme gebaren maak met mond, neus, ogen en af en toe klapperende oren, blijkt toch elke keer een taalbarriere tussen ons in te staan. Gebaren met mijn handen heb ik afgeleerd toen ik ooit in mijn enthousiasme het bord vol gesteriliseerd gereedschap van mijn borst sloeg.

MET DE MOND VOL TANDEN. Zo nu ook deze keer; linkerzijde van mijn gezicht was volledig verdoofd waar ik mij pas van bewust werd toen er blijkbaar een straaltje speeksel mijn nek in liep. Met een zucht veegde ik deze weg met het uit voorzorg meegeleverde servetje en ik ging achterover liggen. Gewoon ogen dicht, focussen op dwarrelende herfstblaadjes. Hij vroeg nog wat over mijn fotografie, ik knikte, en wachtte af. Totdat hij vertelde dat hij ook graag fotografeerde, maarja er kwam wat tussen (lees; tandarts zijn). Ik schoot omhoog, althans dat probeerde ik. (De beste man plaatste een strategisch sterke arm en in de praktijk veerde ik dus slechts een halve cm omhoog.) Maar mijn gedachten tolden heen en weer. van links naar rechts en achter naar voor. Hij had fotografie opgegeven voor tandarts zijn? Begreep ik dat nu goed? Überhaupt, wie zit er nu vrijwillig in iemand anders zijn mond te porren. Maar fotografie? Voor tandarts? Ik kwam mijn verbazing niet te boven. Hij kende het genot van de DOKA. Het moment dat je met een pincet je foto in de chemicaliën legt en langzaam jouw geschoten beeld ziet ontwaren. Het lijkt mij nog altijd magisch. Het klikken van de sluiter inruilen voor het hoge gekrijs van de boor, of de vijl of wat ik in hemelsnaam altijd uit dat kamertje hoor klinken.

Je ogen knijpen tot een spleetje om het licht te ‚voelen’, te testen, te meten zodat je op de foto de juiste hoeveelheid hebt doorgelaten. Een zachte schaduw voor een teder mimiek in iemand zijn gezicht, of juist een eenzijdig lichtje dat je net de contouren van een  naakt lichaam kunt ontwaren. Wedding-Photographer-Jitzke-Grijpstra-Photography-5955-LRHet invullen van je canvas zo als de meesterschilders het eeuwen geleden met hun penselen al deden. Geloof me, dat valt toch niet te vergelijken met het knijpen van je ogen voor die belachelijke felle spot die op je open gebitje wordt gezet?

„Klaar”. Hoor ik naast mij.
Hij kijkt mij glimlachend aan en er liggen twee verstandskiezen op een schaaltje.
Door al mijn gepeins amper wat van het gesjor en gekraak gemerkt.

Toch een kunst dat tandarts zijn.

0-1-JitzkeGrijpstraPhotography-4595

 

NIETS MEER MISSEN VAN JITZKE GRIJPSTRA PHOTOGRAPHY?
Wij zijn idolaat van Instagram.
Maar je mag ook gezellig onze Facebook-pagina liken en blijf up to date.

EEN BLIK IN DE SPIEGEL

Geschreven op 2 maart 2017 - Geplaatst in de categorie Personal - Nog geen reacties
.
Het was tijd voor een nieuwe portretfoto. Profielfoto welteverstaan.
Zonder make-up poseren  was geen overmoedigheid maar een bewuste keuze.
Weet je waarom?
Ik deed al jaren met dezelfde omdat ik zo verdomd fris en fruitig op die ene stond. Maar, die foto zijn we helaas niet meer. Qua uiterlijk zijn we twee kinderen en ontelbare slapeloze nachten verder en qua innerlijk een enorme groei. En ondanks ik nog steeds ontzettend kan lachen om alle malle dingen in het leven, zoals gelukkig ook op deze foto, heeft de tand des tijds toch een aantal features in mijn gezicht toegevoegd. Iets wat ik stelselmatig ontkende en professioneel alle ongelijkmatigheden in mijn gezicht ‚verzachtte’. Deze foto ben ik echt. En ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik meer vrede met mijzelf heb dan ooit. De knijperige oogjes, het gebrek aan make-up, warrige haren, en de kraaienpootjes -pardon nesten- rond mijn ogen. Oh, en nog zoveel meer, maar daar gaat het nu niet om. Dit is wie ik ben.

Nog een reden voor zo’n foto is niet alleen om te laten zien wie ik ben, maar om te vertellen wie ik ben. Voor mijn dochter, dat ze best straks voor een feestje een veels te dikke laag make-up op kan doen, maar dat ze zich nooit hoeft te verstoppen. Omdat ze mooi is zoals ze is. Dat schoonheid een diepere betekenis heeft dan alleen het rimpelloze en jaloersmakende huidje waar zij de gelukkige eigenaar van is. Dat ze leert van zichzelf te houden zoals ze is. Want hoe kun je van een ander houden als je niet eerst jezelf kunt liefhebben?

Hoe kunnen je vrienden maken, succes ervaren en bewerkstelligen als je niet eerst vriendjes met jezelf bent? Eigenliefde heeft bij ons een smet die het niet hoort te hebben. Je bent al snel arrogant. Natuurlijk moet je niet overdrijven, maar goed in je vel zit je alleen als jij jezelf weet te waarderen voor wie je bent. En dat geldt ook voor jou. Hoe kan ik je fotograferen zoals je bent, uniek en leuk als je niet eerst jezelf aan kunt kijken in de spiegel zonder gekke bekken te trekken, te zuchten of automatisch je buik inhoudend en ondertussen je wenkbrauwen optrekt tot een semi-verbaasde blik?

Ik mag jou fotograferen omdat ik jou als jezelf portreteer. Maar weet je wel echt wie jij bent? Want zonder twijfel ben jij een mooi mens. Je hebt een ander lief, probeert zo nu en dan eens iets goeds voor een ander te betekenen. En misschien heb je nog zoveel te leren over jezelf en over de wereld, maar daar is nog tijd voor. Begin eerst eens bij jezelf. Wat zet jou in beweging? Wat maakt jou woedend? Wat geeft je het gevoel dat je kan vliegen en waarom wil je de wereld veroveren? Omdat je denkt dat je indruk op een ander maakt? Want met die reden lieg jij jezelf voor en die ander.

Vindt de muziek waarop je wilt dansen en blijf altijd, maar dan ook altijd trouw aan jezelf. Maak fouten, want daar leer je van. Probeer de energie uit je binnenste te vinden en maak daar contact mee. Blijf niet zitten maar kom in beweging. Laat mij je fotograferen zoals je bent. Puur en zonder opsmuk; ik zal je laten zien hoe mooi je bent.

Hier beneden zie je mijn nieuwe portretfoto. Ik heb lang getwijfeld omdat je totaaaaaal geen ogen ziet.
Maar this is me. Als ik lach zie ik nu eenmaal niets meer. Punt.

Jitzke-Grijpstra-Photography-1825-LR

NIETS MEER MISSEN VAN JITZKE GRIJPSTRA PHOTOGRAPHY?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date.
Maar; als je van plaatjes kijken houdt, kun je mij beter volgen op Instagram.

 

MASTERCLASS VERLOVING VERKNALLEN.

Geschreven op 14 februari 2017 - Geplaatst in de categorie Nieuws - Nog geen reacties
JitzkeGrijpstraPhotography-6528

JE ONTKOMT ER NIET AAN. VERLIEFDE STELLETJES, OVERPRODUCTIE VAN ROZE PRULLARIA EN NATUURLIJK JIJ EN JE GROTE LIEFDE. DIT KAN NIET MISGAAN TOCH? TIJD OM TE LATEN ZIEN HOE JE OP VALENTIJNSDAG TOCH FINAAL DE PLANK MIS KUNT SLAAN.

WAAROM?
Vandaag is het 14 februari. Dag van de liefde weet-je-wel.
Nu kan het zijn dat je vanochtend op bent gestaan met het idee; laat ik mijn grote liefde eens ten huwelijk vragen vandaag. Een onverwachtere dag als vandaag bestaat er niet, nietwaar. Welnu. Ik ga er van uit dat je niet veel ervaring hebt toch? Net zoals Linda de Mol zei „Een huwelijk is bijzonder, je doet het hoogstens twee, drie keer tops.” Precies. Als ervaren liefdesspecialist ga ik je klaarstomen voor het grote moment.

GOED BEGIN IS HET HALVE WERK.
Je wilt een onvergetelijk moment voor haar realiseren, dat is logisch. Dat je een dik uur te laat bij de afgesproken McDonalds aankomt vergeeft ze je met gemak. Het is tenslotte iets boven vriespunt en het zonnetje schijnt ook nog eens. Dat doet echt geen afbreuk aan haar onvergetelijk ervaring.
Natuurlijk ben je niet zenuwachtig. Ze mag allang blij zijn dat je hebt besloten de rest van je leven met haar te delen. Maar, om haar af te leiden van al dat geweldigs dat gaat komen is het toch wel tijd voor een leuk gesprek. Vertel over je dag. Wat je at, hoe vervelend je baas is en hoe je stoelgang is. Klaag veel. Daar is ze tenslotte voor. Stel haar niet teveel vragen, anders praat ze alleen over zichzelf. Dat wil je niet uiteraard. Zorg dat je luidruchtig bent, zodat de omstanders je een beetje in de smiezen krijgen. Wie gaat er anders klappen als je eenmaal DE vraag hebt gesteld?

SPICE IT UP!
Wees ook absoluut niet jezelf tijdens jullie special date. Dat is saai. Wie wil er tegenwoordig nog zichzelf zijn met al perfecte instagram leventjes. Bovendien hebben al die relatiespecialisten het hartstikke bij het verkeerde eind dat het een essentieel onderdeel in de relatie is. Nee, maak er een prachtig theatervoorstelling van en trek alles uit de kast; ze weet niet wat ze meemaakt!

DUIDELIJKHEID IS KEY.
Nu je toch bezig bent met je toekomst uitstippelen; vrouwen horen niets liever dan weten waar ze aan toe zijn. Vertel haar dat je verwacht dat ze al haar energie in het huishouden steekt. Jij werkt tenslotte hard en je bent niet van plan in je vrije uurtjes een keer een wc te schrobben. Oh en vertel haar ook gelijk dat je drie kinderen wilt. Drie is namelijk het nieuwe twee. En dat ze niet moet verwachten dat jij accepteert dat ze ook maar een grammetje aankomt. Of dat ze hoe dan ook ook verandert. Nee, ze moet vooral niet veranderen. Hamer daar maar even goed op door, want ze moet de boodschap tenslotte wel begrijpen! Dus geen verslonsde trainingsbroeken, warrig haar, of ander raar vrouwen gedrag als ze het met plotseling maanden lang met vier uur slaap op een nacht moeten doen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

DSC_6925

Ga je de vraag dan toch maar stellen? Want die stoelgang he.. Smijt er dan geen oneliners als „If you are a bird, I’m a bird” in. Nee joh. Dat geklets over The Notebook is gewoon codetaal voor vrouwen onder elkaar over hele andere onderwerpen. Maar daarover een andere keer meer. The Notebook is sowieso een beetje overrated. De meeste van ons vrouwen hebben hem ook niet eens gezien. We doen alsof. Bovendien hebben we ook geen idee wat er nu zo leuk moet zijn aan Ryan Gosling.

Vertel tijdens het aanzoek vooral niet dat je er voor haar wilt zijn enzo. Laat je haar over een paar jaar vallen als een baksteen? Misschien wel, misschien ook niet. Zo houdt je toch een beetje die mysterie in je relatie. Wordt toch vaak onderschat, hoor.
Als laatste tip. Bestel een mcflurry met extra chocoladesaus alleen voor jezelf. Zij wil toch niet; je hebt haar zojuist het aanzoek van haar leven gegeven en ze heeft echt geen behoefte aan een driedubbele choco. Bovendien die kilo’s he.

NIETS MEER MISSEN VAN JITZKE GRIJPSTRA PHOTOGRAPHY?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date.
Maar; als je van plaatjes kijken houdt, kun je mij beter volgen op Instagram.